چسب پانسمان

یکی از نکات مهم در انتخاب انواع پانسمان توجه به این موضوع است که تا حد امکان فاقد مواد آلرژی زا باشند و موجب واکنشهای حساسیتی یا آلرژیک در بیمار نشوند.

این امر در مورد برخی از زخمهای پا، مثل زخم وریدی پا که معمولا در برابر عوامل موضعی؛ مانند پانسمان و لوسیون و… واکنشهای پوستی نشان میدهند، از اهمیت بیشتری برخوردار است.

بروز واکنشهای آلرژیک موجب تاخیر در بهبودی و نیز افزایش هزینه های درمان است.

پیشگیری از واکنشهای ذکر شده باید هنگام انتخاب روش درمان مورد توجه قرار بگیرد. مطلع بودن از پتانسیل درماتیت تماسی آلرژیک برای شناخت و اجتناب از  پانسمانها یا مواد موضعی ای که میتوانند ایجاد حساسیت کنند، اهمیت دارد.

پوست اطراف زخم معمولا در معرض درجات مختلف از تروما و آسیب است.

علت تروما و آسیب اطراف زخم چیست؟

در تماس بودن با ترشحات زخم

شستشوی مداوم پوست اطرف زخم با روشهای مختلف

چسباندن و کندن مکرر چسب پانسمان یا نوار چسبهایی که برای ثابت نگه داشتن پانسمانهای بدون چسب استفاده میشوند.

این امر مراقبت از پوست اطراف زخم را به چالش میکشد.

برای مثال در بیماران مبتلا به زخم وریدی پا، تغییرات در گردش خون محلی، همراه با فشار خون وریدی، میتواند منجر به ایجاد شرایطی مانند لیپودرماتوسکلروزیس ، آتروفی بلانچ ، هایپرپیگمانتاسیون ، خشکی و …. شود.

بنابراین تماس مکرر با انواع مواد شیمیایی موضعی ، به عنوان مثال ، استروئیدهای موضعی، آنتی بیوتیکها، امولوسیونها و چسبهایی که برای مدت طولانی استفاده میشوند، میتواند ایجاد درماتیت تماسی کند.

طبق مطالعات انجام شده درماتیت تماسی در ۳۰% از زخمهای مزمن اتفاق می افتد.

​