تمام شده
شرح
بن وکس :
نوعی موم نرم، انعطاف پذیر و مقاوم است که در سال ۱۸۸۶ توسط ویکتور هورسلی اختراع شد . مادۀ اولیه آن ترکیبی از موم زنبور عسل، اسید سالیسیک و روغن بادام است.
موم استخوان معمولا زمانی استفاده می شود که خونریزی از منبعی درون استخوان تصور می شود. این نوع خونریزی اغلب در هنگام آماده سازی و استخراج در طول عمل استئوتومی اتفاق می افتد. بن وکس هیچ کیفیت هموستاتیک ( توقف جریان خون) ندارد و فضاهای بین عروقی را در استخوان های اسفنجی از بین می برد.
با این حال ، در هنگام استفاده از آن باید احتیاط کنیم زیرا نامحلول در آب است و جذب نمی شود.
ممکن است این ناحیه مستعد ابتلا به عفونت باشد و مانع معالجه استخوان شود.
مطالعات نشان داده است بن وکس ۱۰ دقیقه پس از برطرف شدن نقص استخوانی ، از بازسازی مجدد استخوان کاملا جلوگیری می کند.هم چنین التهاب را افزایش می دهد که می تواند باعث واکنش سلولی بزرگ و عفونت در محل شود.
بسته شدن زخم
-
پس از پیوند زدن کافی ، نتیجه حاصل می شود، بن وکس برای هموستاز استفاده می شود.
-
بن وکس برای پر کردن حفره استفاده نمی شود؛ بلکه، یک لایۀ نازک مستقیماً روی سطوح غضروفی خون قرار می گیرد. موم نباید از بازسازی استخوان جلوگیری کند.
-
پوشش استخوان با گره های متناوب نخ بخیه ، منعقد می شود.
-
بسته شدن سابدرمال با گره های متناوب نخ بخیه انجام می شود.
-
پوست با استفاده از زیر کوتیکولی بسته می شود.
نظرات
هنوز نظری وجود ندارد.